top of page

Zentangle - terapia rysowaniem

Zaktualizowano: 20 lut

Zentangle to bardzo upraszczając twórcza metoda osiągania stanu „zen” za pomocą bazgrania (tangle-plątanina). W pewnym sensie jest to zatem artystyczny rodzaj medytacji poprzez spontaniczne rysowanie poplątanych wzorów. Technika ta wprowadzona przez Ricka Robertsa i Marię Thomas zyskała popularność na całym świecie i jest często stosowana w trakcie różnych zajęć arteterapii od najmłodszych aż po seniorów. Sama metoda nie wymaga żadnych umiejętności, a do jej stosowania wystarczy kartka papieru, ołówki i cienkopisy.



Według twórców ważnych jest kilka zasad w trakcie korzystania z tej techniki. Przede wszystkim nie chodzi tu o zaplanowany rysunek, tylko o swobodne, spontaniczne zapełnianie obrysu powtarzającymi się wzorami. Jest to metoda relaksacyjna, rozwijająca kreatywność i przywracająca równowagę wewnętrzną. Do narysowania pierwotnego, podzielonego kształtu używa się ołówka, jednak istotne jest to, by kształt ten narysować spontanicznie, dając się ponieść wyobraźni i nie używając gumki. Rysunek nie powinien przedstawiać niczego konkretnego, choć popularne stało się wypełnianie wzorami konturów np. liści, zwierząt. Zwykle rysunek jest też symetryczny, tworzony na kwadratowej kartce i można go oglądać i tworzyć w dowolnym ustawieniu, gdyż nie posiada dołu, ani góry.



Jeśli czynność ta ma mieć charakter terapeutyczny warto potraktować ją jako swego rodzaju rytuał. Istotne jest zatem znalezienie odpowiedniego miejsca oraz pory dnia. Warto zaopatrzyć się w dobrej jakości, specjalnie przygotowany papier, ulubiony ołówek, kilka cienkopisów różnej grubości, lub specjalny rapidograf z tuszem. Im większą wagę przykładamy do takich detali, tym większą przyjemność sprawi nam rysowanie. Wygodna pozycja, odpowiednie światło, cisza lub relaksacyjna muzyka w tle, zapachowa świeca, ciepła herbata... wszystko co zapewni komfort i pogłębi stan odprężenia w trakcie rysowania. Zaczynamy od naszkicowania ołówkiem konturu. Zwykle jest to prosta figura lub kształt. Jeśli jest to koło, możemy potraktować rysunek jako mandalę. Drugim etapem jest narysowanie ołówkiem swobodnych linii dzielących kształt wewnątrz na sekcje, które będą wypełniane "plątaniną". Wypełnianie sekcji cienkopisem lub tuszem powinno się odbywać intuicyjnie. Kartkę można obracać, a kolejność wypełniania sekcji jest dowolna. Chodzi o to, żeby złapać stan "flow". Po wypełnieniu całego obrazka niektóre wzory można dodatkowo wycieniować ołówkiem, by nadać im efektu trójwymiarowości. Zakończoną pracę powinniśmy podpisać, a na jej odwrocie zapisać datę i ewentualne komentarze, spostrzeżenia, uczucia. Warto też przeznaczyć specjalne miejsce na gromadzenie prac i od czasu do czasu do nich powracać, zwłaszcza jeśli na odwrocie znajdują się notatki.


Arkusz do druku (widoczny na zdjęciu powyżej) z przykładowymi wzorami wypełnień sekcji, które wykorzystywałam na zajęciach arteterapii z dziećmi można pobrać tutaj:

zentangle
.pdf
Pobierz PDF • 56KB

Więcej o tej technice na oficjalnej stronie: Zentangle




115 wyświetleń

Comments


bottom of page